Terug naar:
[Christelijk
Geloof] [Zicht
op het Christendom] [Archief]
[Archief
juli]
Verzonden: donderdag
6 juli 2000 1:04
Zicht op het
ChristendomHet E-Zine van: Faith
Evangelistic Association
E-mail: zicht-op-het-christendom@christelijk-geloof.net
Mail
uw nieuws naar: nieuws@christelijk-geloof.net
Abonneer
u via: http://woc_ned.listbot.com
Tel.: 010
4830677 - Fax: 010 2920932
Web: www.christelijk-geloof.net/woc
Archief: http://woc_ned.listbot.com
Nederlandstalig zusterblad van "Window on Christianity"
Nr.: 000707 USA
Een godsdienstige opwekking in het westen van de Amerikaanse staat Kentucky trekt al wekenlang zo'n duizend 'worshippers' per avond naar christelijke bijeenkomsten, meldt het seculiere persbureau The Associated Press (AP).
DBelangstellenden uit Kentucky en nabijgelegen staten trekken massaal naar de Trace Creek Baptist Church.
Er worden inmiddels al zeven weken lang diensten gehouden. Plaatselijke christenen zeggen dat ze zich niet kunnen herinneren ooit zoiets meegemaakt te hebben, meldt AP.
Volgens Religion Today ontstond de opwekking spontaan in twee kleine kerken toen een echtpaar met een muziekbediening, Gerald en Cindy Simmons uit Gulfport (Minnesota), op 7 mei optrad tijdens ochtend- en avonddiensten. "God just showed up!", is het commentaar van Trace Creek-voorganger Tim Allred. "Een aantal mensen kwam tot geloof of wijdde zich opnieuw toe aan Christus, terwijl anderen onder tranen ruzies bijlegden en elkaar vergaven."
De voorgangers van beide kerken kwamen overeen om de diensten uit te breiden, en uit te wijken naar het grootste kerkgebouw in de regio - die van de Trace Creek Baptist Church. Daar worden nu drie keer week diensten gehouden, die drie uur duren. De bijeenkomst trekt mensen uit allerlei denominaties, die samen zingen, bidden en hun geloof belijden. Volgens de organisatoren zijn al meer dan vierhonderd mensen tot geloof gekomen.
Het internationale werk van de hospitaalschepen van Mercy Ships dreigt in gevaar te komen door de stijgende benzineprijzen.
De organisatie moet dit jaar waarschijnlijk 200.000 dollar meer betalen voor benzine dan in 1999. Volgens Don Stephens, directeur van Mercy Ships, betekent dit dat de middelen "behoorlijk uitgerekt moeten worden".
Mercy Ships heeft een vloot van vijf schepen waarop een ziekenhuis gevestigd is. Een staf van artsen, verpleegkundigen en andere vrijwilligers bezoekt met deze schepen arme landen in Zuid-Amerika, Azië en Afrika. Op de boten worden operaties uitgevoerd en daarnaast wordt andere medische zorg geboden.
Sinds 1978 heeft Mercy Ships aan boord van de schepen 4500 operaties uitgevoerd bijvoorbeeld aan hazelippen, het gehemelte, grauwe staar, en gezichtsreconstructie. Ook werden er orthopedische operaties uitgevoerd. In dorpen landinwaarts werden 70.000 mensen behandeld in kleine klinieken. Daarnaast werd lokaal medische staf opgeleid en werden medische apparatuur, ziekenhuisbenodigdheden en medicijnen in landen gebracht waar daar gebrek aan was.
Momenteel brengt het hospitaalschip Anastasis een bezoek aan Engeland. Van 22 september tot 11 oktober zal het schip in Nederland de havens van Delfzijl en Rotterdam aandoen.
WASHINGTON - Het Amerikaanse leger is hard op zoek naar boodschappers van vrede - er is een schreeuwend tekort aan rooms-katholieke priesters in 'the army'. Ongeveer 100.000 Amerikaanse soldaten, 22 procent van het totaal, is rooms-katholiek. Slechts 8 procent van de legerpredikanten - 99 van de 1290 - is priester.
Sinds de Tweede Wereldoorlog zijn er nog nooit zo weinig priesters geweest als nu. Concreet is er een tekort van zo'n 225 priesters. Als de huidige trend doorzet, zullen in 2005 slechts 60 priester legergroen dragen.
Volgens kolonel Jack Anderson, methodistisch legerpredikant, is een belangrijk probleem de stijgende leeftijd van rooms-katholieke legerpriesters. De gemiddelde leeftijd van priesters in actieve dienst is 54. Dat ligt tien jaar hoger dan gemiddeld bij de protestante legerpredikanten. Legerpredikanten zwaaien tussen hun 60e en 62e af.
Een van de zeldzame nieuwe priesters is de 36-jarige Joe Angotti. Hij is uit Indiana afkomstig en las in katholieke media over het tekort aan priester. Daarop meldde hij zich aan. Eerder had hij overwogen om missiewerk te gaan doen, maar daarvoor waren genoeg priesters te porren. "Hetgene wat het dichtst in de buurt van zendingswerk komt, is militaire dienst", vindt Angotti. Daarom laat hij zich nu in acht weken tijd opleiden tot een echte legerpriester, compleet met push-ups, sit-ups en hardlopen.
Ook in de gewone burgermaatschappij is het tekort aan priesters een probleem. Bisschoppen zouden daarom minder geneigd zijn om die zeldzame jonge priester het leger in te laten gaan.
Mail uw nieuws naar: nieuws@christelijk-geloof.net
HEEMSTEDE - Oud-kroegbaas Willem van der Kooi, sinds een paar weken priester, is er nog dagelijks verwonderd over. Tot zijn grote verbijstering vroeg de vorige bisschop van Haarlem, mgr. Bomers, hem zes jaar geleden priester te worden.
"Mijn mond viel open. 'Maar ik ben 52, monseigneur', zei ik. Waarop Bomers zei: 'Dat is niet belangrijk'.'' Na enkele maanden denken en na veel praten met zijn niet-katholieke familie en met vrienden uit zijn oude kroeg in de Amsterdamse Pijp, ging Van der Kooi terug naar Bomers. "Als u mij de kans geeft, dan heel graag.''
In feite werd een oude roeping alsnog bewaarheid. In de jaren '60 was hij van de Nederlandse Hervormde Kerk overgestapt naar de Rooms-Katholieke Kerk. "In die tijd dacht ik dat de beste manier om katholiek te zijn het priesterschap was. Maar dat was onzin.'' Enkele jaren later liet hij de kerk helemaal in de steek. Wat overbleef was een aarzelend, afhoudend geloof. Na bijna een kwart eeuw ging het vlammetje weer opflakkeren.
In die tussentijd had hij anderhalf jaar op de Holland-Amerika Lijn gevaren, vier jaar economie gestudeerd, twee jaar in Amsterdam bij het Zuidelijk Toneel Globe gewerkt. Daarna nam hij met een bescheiden erfenisje van zijn vader een café‚ in de Pijp over, de Jolly Roger, genoemd naar de boot van zijn vader.
Vanaf 1983 zeilde hij vijf jaar over de wereldzeeën. Hij wilde terug in de horeca, maar had te weinig geld om in Amsterdam een café‚ over te nemen. Het werd Workum: "Eén grote ellende." Na twee jaar ging hij er weg. Het zware hartinfarct, dat kort daarop volgde, had alles met 'Workum' te maken.
"In het ziekenhuis wilde ik het sacrament van de zieken. Ik was bang om dood te gaan en wilde niet onvoorbereid voor de Schepper verschijnen. Ik ben ervan overtuigd dat ik aan die ziekenzalving mijn leven te danken heb.''
Na het hartinfarct kon Van der Kooi niet terug in de horeca, omdat hij niet hard mocht werken. Voor het eerst in z'n leven had hij tijd over. Hij wilde in kerkelijk verband iets voor andere mensen doen. Zelf was hij teruggekeerd in de kerk, de Onze Lieve Vrouwekerk aan de Amsterdamse Keizersgracht. "Ik wilde andere mensen over die drempel helpen. Een zeer beperkte roeping.''
Daarvoor bleek toch een kerkelijke zending nodig. Hij werd in contact gebracht met bisschop Bomers. Eerst werd er gesproken over de diakenopleiding. Toen zei Bomers: "Als je toch bereid bent een jarenlange opleiding te volgen, dan heb ik veel liever dat je priester wordt dan diaken.''
"Ik verbaas me nog elke dag'', zegt Van der Kooi, die de eerste tijd priester-assistent in twee parochies in Haarlem is. Daarna zal bisschop Punt hem de verantwoordelijkheid voor een of meer parochies geven.
"Ik leef nu in een kader dat ik vrijwillig om me heen heb gezet. Vroeger dacht ik dat ik zelf de oplossing van alle problemen wist. Ik ben heel rood geweest: PSP, anti-Vietnamoorlog ('Johnson molenaar'). Zo vaak heb ik gedacht: dit is het ideaal en het bleek het toch niet te zijn. Nu vertrouw ik alleen de Heer en de Heilige Geest'', zegt hij.
In de huidige samenleving wordt het Gouden Kalf aanbeden, vindt hij: het gaat alleen nog maar om macht en geld. De dood van de 58 Chinezen in een vrachtwagen is ook veroorzaakt door honger naar geld, vindt hij. En: gezinnen vallen uiteen, kinderen van tweeverdieners zien hun ouders haast nooit. "Het zou goed voor de maatschappij zijn als de economie eens behoorlijk in elkaar zou donderen. Dan komen de mensen tot bezinning.''
De kerk is nu niet populair, omdat zij voor heel andere waarden staat. Bovendien heeft de kerk niet altijd gebruik gemaakt van de mogelijkheden die ze kreeg om het Evangelie te verkondigen en voor te leven. "Dat moeten we beter gaan doen.''
Zelf ziet hij een heel grote rol weggelegd voor de sacramenten. "Ik ben heel sacramenteel ingesteld.'' In zijn pastoraal werk wil hij weer ruimte maken voor de "versmade biecht''.
De recente commotie over de benoeming van een hulpbisschop, de pater sacramentijn J. van Burgsteden, vindt hij erg jammer. De Acht Mei Beweging mag dan heel negatief hebben gereageerd, Van der Kooi heeft er veel vertrouwen in dat die benoeming toch goed voor de kerk zal blijken te zijn.
Zijn vrienden in de Pijp stonden paf toen ze hoorden van zijn plan om priester te worden. De een zegt nu dat Van der Kooi altijd wel iets in die richting had. De ander vindt het onbegrijpelijk dat Willen, die ooit zo anti-autoritair was, nu het gezag van de Rooms-Katholieke Kerk aanvaardt. "Ik geloof inderdaad dat het kerkelijk leergezag (paus en bisschoppen) een bijzondere bijstand geniet om de leer te verkondigen'', zegt Van der Kooi. "Die gedachte geeft mij innerlijke rust.''
(Bron: ANP)
Mail uw nieuws naar: nieuws@christelijk-geloof.net
Terug naar:
[Christelijk
Geloof] [Zicht
op het Christendom] [Archief]
[Archief
juli]