|
|
|
|
|
Israël en Juda door: G. van der Laan "Tenzij het verschil tussen Israël en Juda, zoals dat in de Bijbel gegeven is, duidelijk begrepen wordt, blijft een groot deel van de Bijbel een gesloten boek!" Dit schreef Howard B. Rand, een bijbelonderzoeker, die enkele jaren geleden stierf en tot voorbij zijn honderdste verjaardag met het Woord van God bezig was. Een folder van de Stichting Ebenezer in Rhenen over "Operatie Exodus" dringt ons met deze inleidende zin van Rand te beginnen. Want de schrijvers van de folder doen blijken niets van het onderscheid tussen Israël en Juda te begrijpen. Daarmee is de uitdrukking "Help de Joden naar hun beloofde land", of "Geef ze een toekomst in het land waar ze thuishoren" gegrond op een verkeerde gedachte over het volk van God. "Uitgangspunt en inspiratiebron voor het werk van Operatie Exodus is Gods Woord. Vanzelfsprekend bent u bekend met de Exodus uit de bijbel, de uittocht van het doodse volk uit Egypte naar het Beloofde Land" Het is goed de Bijbel, Gods Woord te nemen als uitgangspunt en inspiratiebron, maar dan moet men de Bijbel niet laten zeggen wat nergens in de Bijbel staat. Nergens staat iets over de uittocht van het Joodse volk uit Egypte. Er was toen nog helemaal geen Joods volk. De naam Jood wordt pas gebruikt in en na de Babylonische ballingschap toen het overgrote deel van het volk Israël al heel lang schijnbaar verdwenen was in de Assyrische ballingschap. Men maakt heel dikwijls de grote fout om het volk Israël van de Bijbel het Joodse volk te noemen en omgekeerd het huidige Joodse volk de naam Israël te geven. Een heel sterk
voorbeeld is de film die op de televisie vertoond werd door 'Discovery'.
De Engels gesproken film had een Nederlandse ondertiteling. Elke
keer als de Engelse spreker de namen 'Hebrews' of 'Israelites'
gebruikte, luidde het onderschrift: 'Joden'. Dat is pure
misleiding, maar als we er wat van zeggen, luidt het commentaar: "Wat
maakt dat nu uit, zo zeggen we dat tegenwoordig!" Laten we even kort naar de geschiedenis kijken. De HERE vormde het volk Israël tot zijn volk, zijn Koninkrijk. Israël was Gods volk en de HERE was de Koning van Israël. Toch wilden de Israëlieten een koning zoals de andere volken hadden. Die kregen ze in Saul, uit de stam Benjamin, terwijl de stam Juda was aangewezen als de stam van het koningschap. Na Saul kwam David, die eerst gezalfd werd tot koning over Juda en later koning werd over 'geheel Israël èn Juda '. Na Davids zoon Salomo werd het Koninkrijk afgescheurd van het huis van David en Juda op één stam na, Benjamin. Het is de moeite waard de geschiedenis van de scheuring nauwkeurig na te lezen in de Bijbel. Israël bestond uit dertien stammen, maar de priesterstam Levi telde niet mee. Daarom is er telkens sprake van twaalf stammen. Van die twaalf stammen was Juda de stam van het koningschap, de anderen vormden het koninkrijk. Dat blijkt uit de aankondiging van de scheuring aan Jerobeam, waarbij gezegd werd dar het koninkrijk zou worden afgescheiden van het huis van David. Een stam bleef bij David en tien stammen kwamen bij Jerobeam. Het Koninkrijk Israël bestond dus uit elf stammen en de tien stammen die onder Jerobeam kwamen hielden daarom de naam Israël. Het deel waarover het huis van David bleef regeren heette niet Israël, maar Juda. Ook toen was nog geen sprake van een Joods volk. Toen de Assyriërs het noordelijke rijk Israël in ballingschap wegvoerden, drongen ze ook door in her rijk Juda, waarvan ook duizenden weggevoerd werden naar Assyrië. Er waren nog steeds geen Joden en de Assyrische ballingen zijn ook nooit Joden genoemd. Zij kregen wel andere namen en trokken later uit het gebied van de ballingschap onder die andere namen weg naar het noorden en het westen. Zie de kaart
Het duurde na de Assyrische ballingschap, die meer dan 90% van het hele volk betrof, nog ongeveer 125 jaar voordat de rest van het overgebleven volk van Juda weggevoerd werd naar Babel, waaruit een klein deel na 70 jaar terugkeerde naar het beloofde land. Pas dan is er sprake van Joden, hoewel er ook weer een scheiding is in de tijd van het Nieuwe Testament, namelijk tussen Judea en Galilea. De discipelen van de Here Jezus worden 'Galileese mannen' genoemd, geen 'Joden', hoewel de naam "Jood" in het Nieuwe Testament verschillende betekenissen heeft. Namen gaven in die tijd ook al verwarring: Paulus wordt aangezien voor een Egyptenaar en hij noemt zichzelf een Jood, een Romein en een Benjaminiet. Wie heeft leren onderscheiden kan dat hier ook. Hij was opgevoed in de Joodse leer, had het Romeinse staatsburgerschap en kwam uit de stam van Benjamin. Howard Rand laat zien dat de profeten elkaar radicaal tegenspreken als we de namen Israël en Juda door elkaar kunnen gebruiken:
We zouden door
kunnen gaan met het geven van andere voorbeelden van tegenstellingen,
als Israël en Juda één het hetzelfde volk waren. Te leren dat
zij identiek zijn maakt de Bijbel een boek vol verwarring. Het
verschil tussen Israël en Juda begrijpen geeft een sleutel die de
waarheid ontsluit van Gods handelingen met zijn volk, verheldert de
Bijbelse feiten en verklaringen en stelt ons in staat de profetie en de
huidige gebeurtenissen te begrijpen." Pas als we dit onderscheid tussen Israël en Juda goed zien en dan de Bijbel lezen, wordt heel veel duidelijk. Wie niet wil zien en erkennen, blijft grove fouten maken!
Wie zich niet door een Joodse auteur wil laten overtuigen vragen we naar de volgende uitspraken uit de profetieën van Jeremia te kijken en die te verklaren zonder onderscheid te maken tussen Israël en de Joden. In de dagen van Jeremia was Israël reeds geruime tijd in ballingschap. Jeremia 3: 8 en 11:
Men haalt nog wel eens de hervormingsgeschiedenis tijdens koning Josia aan om te laten zien dat Israël en Juda weer een eenheid vormden, maar Jeremia spreekt tijdens en na koning Josia deze woorden en van Joden is daarbij geen sprake. Als christenen Israël Gods volk noemen - en daar hebben ze gelijk in - dan moeten ze wel weten wat ze bedoelen. De huidige staat Israël is een Joodse staat en men moet dan weten wie de Joden zijn en welke relatie zij tot Gods volk Israël hebben. De naam Jood komt duidelijk van Juda, niet van Israël. Als we echter de geschiedenis van het Jodendom bestuderen, merken we al gauw dat er heel wat vreemd bloed is ingevoerd. Het is in de staat Israël niet eenvoudig te bepalen wie Joden zijn. De meeste Joden kunnen hun afstamming van het volk van Juda niet aantonen. In het Bijbelboekje Esther lezen we dat velen Joden werden. Zij waren het niet, maar werden het. In de tijd tussen de terugkeer uit de Babylonische ballingschap en het begin van onze jaartelling zijn grote groepen die van Ismaël en Ezau afstammen gedwongen het Joodse geloof te aanvaarden en dus Jood te worden, terwijl zij niet van Juda of van Israël afstammen. Nog later is het volk der Khazaren overgegaan tot het Joodse geloof. Deze mensen waren ook geen afstammelingen van Ismaël. Het boek "The Thirteenth Tribe", van Arthur Koestler, een Jood, toont aan dat zij tussen de Islam en het Christendom zaten. Zij hadden de oprukkende islam tegengehouden, maar wilden het Christendom ook niet aanvaarden. Daarom accepteerden zij het joodse geloof en werden Joden. Toen hun rijk door de oprukkende mannen van Genghis Khan weggevaagd werd migreerden zij naar Polen en vormden daar de wieg van het jodendom van Oost-Europa en Rusland. Er was in West-Europa altijd een duidelijk verschil tussen de joden die uit Spanje en Portugal afkomstig waren en de joden uit Oost-Europa. Zij accepteerden elkaar niet. De Portugese Joden stammen waarschijnlijk wel van Juda af, maar de Khazaarse Joden niet. Als men 'de Joden' terug wil brengen naar hun beloofde land, zou men eerst goed moeten uitzoeken, wie echt van Juda, Israël en Abraham afstammen. Yair Davidy en zijn organisatie Brit-Am (=verbondsvolk) ziet een veel groter volk Israël dan alleen de Joden. Er zouden vele volken uit Abraham voortkomen en Jakobs kleinzoon Efraïm zou uitgroeien tot een 'volheid van volken', een 'gemenebest van volken'. De naam 'Jood' heeft in onze tijd meer een religieuze inhoud dan een volkenkundige! Naast de in dit artikel genoemde Engelse boeken van Yair Davidy, hebben we ook een paar goede Nederlandse boeken:
De boeken kosten
€ 17,90 per stuk en zijn in de christelijke boekhandel te
koop. Nederlands
Israël Boekenfonds Voor alle
duidelijkheid: |
